Semah


Alevi ve Bektaşi topluluklarında yaygın olan ve müzik eşliğinde uygulanan tören nitelikli âyindir.

"Semah"ın Alevi ve Bektaşi Cem'lerinde yaygın olarak ve müzik eşliğinde dönüldüğü doğrudur, fakat semah bir dans değildir. Semah, Şaman Türklerinin bir ibadet şeklidir. ve günümüzde Alevi-bektaşi kültürü daliline girmiştir. Semah ne bir dans ne de bir eğlence türüdür. Semah Tanrı'ya yaklaşmaktır, semah insanın maneviyatıyla yüzleşmesi ve maddi dünyadan uzaklaşmasıdır.

Semahın kaynağı Kırklar meclisine dayanır. Bu meclise gelen Muhammed’e Salmanı Farisi tarafından bir üzüm tanesi verilir ve Salmanı Farisi kendisinden bunu paylaştırmasını ister. Muhammed Cebrail’in getirdiği tabakta bu üzüm tanesini sıkar. Bunu içen Kırklar "Ya Allah" deyip Semah dönmeye başlarlar.

Semahlar geçmişte sadece Cemlerde dönülürken günümüzde özüne uygun yerlerde de dönülebilmektedir, örneğin uluları anma törenlerinde dönülebilmektedir. Semahlar özünde insanı, sevgiyi, hakkı, emeği, barışı, dünyayı daha da engin düşünür isek yaratana duyulan ilahı aşk-ı ifade etmede bir yoldur. Hak ile hak olmaktır. Anadolu insanında bu açıklıkla görülebilir.

Semah, Sema ile karıştırılmamalıdır. Sema mevlevilerin yapmakta olduğu ayindir. Ve semahtan tamamiyle farklı özellikler gösterir. Sünnilerce semah şekil ve yöntem bakımından kabul edilmemekle beraber hiçbir semavi dinde müzik eşliğinde ibadet olmadığından islamla uzaktan ve yakından ilgisi olmadığı anlaşılmaktadır.


DEGERLI CANLAR ! ! !

SEMAHLARIMIZA SAHIP CIKALIM. HER EGLENCELERDE, GECELERDE VE DÜGÜNLERDE SEMAH DÖNMEYELIM.....
SEMAHIN TEK YERI CEM' LERIMIZDIR, HÜNKAR BEKTASI VELI, ABDAL MUSA ANMA vb. GÜNLERIDIR ! ! !